𝕂𝕚𝕥𝕥𝕖𝕟-𝕂𝕣𝕦𝕚𝕞𝕖𝕝𝕥𝕛𝕖-𝕊𝕡𝕒𝕞 𝙸
- Kruimel
- 16 sep 2023
- 3 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 17 sep 2023
Hi allemaal, ik ben Kruimeltje.
Afgelopen zaterdag ben ik opgehaald door 𝘏𝘢𝘢𝘳.
Ik kan wel stellen dat het een cultuurshock was. Het ene moment woonde ik nog heerlijk vertrouwd bij mijn mensenfamilie, moeder, broertjes en zusjes; het volgende was alles anders.
Vrolijk stapte ik in m’n mandje, niet wetende dat het deurtje meteen gesloten zou worden en ik aan de arm van 𝘏𝘢𝘢𝘳 mee naar buiten werd genomen. Na een enorme wandeling, hélemaal van de van Lennepweg naar de Potgieterstraat, kwamen we bij het huis van Hem&Haar. Phoe hé…wat een raar huis; alles rook vreemd en die 𝘏𝘦𝘮 is eng. Ik ben meteen onder de bank gedoken om daar een poosje de kat uit de boom te kijken. Na een half uurtje vond 𝘏𝘢𝘢𝘳 dat wel genoeg; schoof de bank opzij, heeft me aan m’n nekvel opgepakt en bij zich genomen op haar stoel. Dat was eigenlijk best oké.
𝘏𝘢𝘢𝘳 heeft een goeie schoot waar ik lekker op kan liggen. Als ik die schoot zat ben, kan ik achter haar op de stoel kruipen. Er hangt een vest over die stoel; als het me te spannend word en ik even niet gezien wil worden, verstop ik me tussen die lap en de rugleuning. Kan ik mooi door een kiertje gluren wat er gaande is. Van alle commotie ben ik in een diepe slaap gevallen en heb ik een héle lange tuk gedaan. Toen ik wakker werd, moest ik hoognodig mijn energie kwijt. 𝘏𝘦𝘮&𝘏𝘢𝘢𝘳 wilden wel meedoen. Het spelen met een balletje en een lintje beviel me wel en ik kwam er al snel achter dat je via de tafel, stoelen en vensterbank fantastisch kunt apenkooien!
‘s Middags kwam er bezoek voor me. Iedereen vond me schattig. Ik had natuurlijk niet anders verwacht.
Daarna was het hoog tijd voor een hap&snap om vervolgens met een vol buikje lekker te gaan tukken. Tegen een uur of half negen in de avond durfde ik het wel aan om de rest van de kamer te verkennen. Heel grappig: ik pas onder het bureau, onder de bank, achter de bank, onder kussens en nog meer van die fijne plekjes. Ik kan ook een sprintje van voor naar achter trekken. Ik vlieg regelmatig uit de bocht, maar kom gelukkig weer op m’n pootjes terecht. 𝘏𝘦𝘮 zoekt zich nogal eens het schompes, want ik heb een geweldige schildpadschutkleur en in het schemer val ik lekker niet op!
Waar ik de eerste nacht heb geslapen, vertel ik lekker niet. Toen 𝘏𝘢𝘢𝘳 ‘s morgens beneden kwam en even niet keek, ben ik snel ergens vandaan tevoorschijn gekomen. Dat plekje houd ik lekker nog even geheim!
De tweede dag in dat nieuwe huis voelde al iets beter. Ik heb 𝘏𝘦𝘮&𝘏𝘢𝘢𝘳 al goed afgericht. Als ik een miauwtje geef reageren ze direct; zeer wenselijk en prettig.
Het is die dag verschrikkelijk warm. Al loop ik met de tong uit de bek, hijgend rond, iets in mijn binnenste dwingt me dat er gerend en gespeeld móet worden. 𝘏𝘦𝘮&𝘏𝘢𝘢𝘳 vinden dat zielig en zetten de keukendeur open. Yeahhhh!! Ik mag naar buiten, dat laat ik me geen twee keer zeggen. Heel stoer maak ik mijn eerste capriolen in de afgesloten achtertuin!
De dagen rommelen zo lekker door. De emigratie begint te wennen, ik speel, eet, drink en slaap. En dan opeens is daar een dag dat 𝘏𝘢𝘢𝘳 me ’s morgens een knuffel en een zoen geeft, de deur uitgaat en me met 𝘏𝘦𝘮 achterlaat. Nou zeg, dat viel me behoorlijk koud op m´n dak. So far is 𝘏𝘢𝘢𝘳 écht m’n favoriete menspersoon. Gelukkig mocht ik wel naar buiten. Die tuin is een Monkeytown. Ik kan overal achter, onder en heeft formidabele klimrekken. Hoog is leuk en er is een supergaaf hier-verwacht-je-me-nooit-plekkie waar ik ben ingeklommen om even een slaapje te doen. Prrrrrrrrrrrt... Ik heb 𝘏𝘦𝘮 de stuipen op het lijf gejaagd, want hij kon me nergens vinden! (Zag zijn geest al dwalen 𝘏𝘢𝘢𝘳 te moeten vertellen dat hij me kwijt was) Picture this: 𝘏𝘦𝘮 en de 𝘉𝘶𝘶𝘳𝘏𝘦𝘮 op de knieën zoekend door de kamer en tuin. Er is niets waar ze niet onder- en achter hebben gekeken, maar dit hebben ze nóóit kunnen bedenken en ik gaf mooi geen krimp!
Er hangt buiten een mand omgekeerd aan de muur en daar kan ik in! Het is dat 𝘏𝘦𝘮 me héél toevallig al rekkend en strekkend uit mijn slaapplekkie zag komen, anders hadden ze het tot op de dag van vandaag niet geweten!
Ik begin eraan gewend te raken dat 𝘏𝘢𝘢𝘳 ´s morgens weggaat. 𝘏𝘦𝘮 doet ’t ook best leuk. We ‘lezen’ samen de krant, hij zorgt voor eten, drinken, knuffels en ander vertier. Ik ben nu dan ook maar gezellig bij 𝘏𝘦𝘮 gaan liggen. Het was wel een hele aangename verrassing dat 𝘏𝘢𝘢𝘳 weer thuiskwam! Ik mieuwde van plezier!
Nu ik zo lekker gewend ben, mag ik vandaag kennismaken met de kleine kindjes die ook bij dit huis horen. Maar daarover meer in de volgende Kitten-Kruimel-Spam
Opmerkingen